Ana Fikir:

• Döllenmeden yetişkinliğe doğru giden süreç, ilk tek hücreli canlının modern insana dönüşme sürecindeki birçok evreyi anımsatır.
• 1-4 yaş arası çocuklar “küçük yetişkin”den çok, ilkel bir mağara adamına benzer.
• Çocuğunuzla iletişim kurabilmek için, onun mağara adamına benzeyen bakış açısını ve dilini anlamalı, ona aynı dille karşılık verebilmelisiniz. “Tarih Öncesi Ebeveynlik” etkilidir.
• Başarılı iletişim kurabilmek için onun güçlü ve özgüvenli hissetmesini sağlayacak şekilde sınır koymak ve disiplin sağlamak önemlidir.

• Çocuklar neden ayrılık kaygısı yaşar?

• Büyüyen ve dışa açılan çocuğunuz zaman zaman kendini güvensiz ve tehdit altında hissedebilir. Böyle zamanlarda çocuğunuz konfor ve mutluluk seviyesini artırmak için “bebek gibi” davranabilir.
• Ayrılık kaygısı genellikle 15.-18. aylarda başlar, 30. aya kadar yoğundur.
• Ayrılık kaygısı çocukların doğalarında vardır. Küçük çocuklar aynı anda tek şeye konsantre olabildiğinden, çocuğunuz oyuncaklarıyla oynarken sizin odadan çıktığınızı görmez ve yokluğunuzu fark ettiğinde korkup panikler.
• Sizin huzursuzluğunuzu, stresinizi, üzüntünüzü hissettiğinden kaygı duyuyor olabilir. Çocuklar sözsüz iletişimde ustadır.
• Çocuğunuz fazla değişiklik yaşıyorsa (evi/okulu değiştirme, yeni bir kardeş, hastalık, hatta açlık gibi gündelik stresler) kendini güvensiz hissedebilir.

• Çocuğumun ayrılık kaygısıyla baş edebilmesi için ne yapabilirim?

• Size olan güvenini güçlendirin. Onunla birlikteyken, ayrı kaldığınız zamanı telafi etmek için övgü, ilgi zamanı, küçük ödüller ve rahatlatma tekniklerinden faydalanın, “nitelikli zaman” geçirmeye çalışın.
• Oyun oynarken vedalaşma egzersizleri yapın. Saklambaç (gittiğinizde mutlaka döneceğinizi anlatır), “dedikodu” ve çocuğun anne, sizin endişeli çocuk olduğunuz rol yapma oyunları (çocuğunuza “Anne! Annemi istiyorum! Oh işte buradasın! Mutlaka geri geleceğini biliyordum!” diyebilirsiniz) faydalıdır. Annesi gittiğinde endişelenen yavru kurbağanın hikayesini de anlatabilirsiniz. Anne kurbağa mutlaka geri dönüyor ve yavru kurbağayı bir sürü öpüyor olsun.
• Güvenlik battaniyesi ya da oyuncak ayı gibi çocuğunuzun özel ilişki kurduğu nesneler, onun size bağımlılığını azaltan geçiş nesneleridir. Çocuğunuza yokluğunuzda sizi hatırlatacak bir bilezik ya da fotoğraf gibi bir nesne verdiğinizde, çocuğunuz kendisini daha cesur hissedebilir.
• Vedalaşırken rahatlamasını sağlamak amacıyla nefes egzersizleri yapabilirsiniz.
• Çocuğunuza asla veda etmeden gitmeyin. Çocuğunuzun ağlamasını istemiyor olabilirsiniz, ama habersiz gidişiniz onun en büyük korkusunu (dünyanın öngörülemez ve güvensiz bir yer olduğu korkusunu) tetikler. Ona “Yumurcak-ça” dilinde veda edin. “Hayır Anne! Gitme! Gitme! Hayır diyorsun! Ama şimdi anne işe gidecek ve dönecek. Döndüğünde sana kocaman sarılacak ve bisiklete binmeye gideceksiniz!” diyebilirsiniz. Çocuğunuz hala mutsuzsa “Annece Geri Çekilme Yöntemi”ni kullanabilirsiniz.