Ana Fikir:

• Döllenmeden yetişkinliğe doğru giden süreç, ilk tek hücreli canlının modern insana dönüşme sürecindeki birçok evreyi anımsatır.
• 1-4 yaş arası çocuklar “küçük yetişkin”den çok, ilkel bir mağara adamına benzer.
• Çocuğunuzla iletişim kurabilmek için, onun mağara adamına benzeyen bakış açısını ve dilini anlamalı, ona aynı dille karşılık verebilmelisiniz. “Tarih Öncesi Ebeveynlik” etkilidir.
• Başarılı iletişim kurabilmek için onun güçlü ve özgüvenli hissetmesini sağlayacak şekilde sınır koymak ve disiplin sağlamak önemlidir.

 

• Anne baba olmak, ebeveynlik, neden zordur?

• Çaresizlik duygusu: Çocuğunuzun hareketleri karşısında çaresiz kalabilir ya da ona kızabilirsiniz.
• Başarısızlık duygusu: Günlük çekişmeler ve çatışmalar size kendinizi başarısız hissettirebilir.
• Geçmişten kalanlar: Çocukluğunuzdan kalan çözemediğiniz sorunlarınız ebeveynliğinize yansıyabilir.
• Huy: Ebeveynlerin huyuyla çocuğun huyu birbirine zıt olabilir.
• Modern hayat: Modern hayatın düzeni çocuk bakmak için pek uygun değildir.
• Bu yüzden, mükemmel anne baba yoktur.

 

• Daha iyi bir ebeveyn olmak için ne yapmalıyım?

• Çocuğunuzun ilkel bir ruhu olduğunu ve sizin ondan milyonlarca yıl uygar olduğunuzu unutmayın. Onun ilkel olması, sizin de ilkel olmanızı gerektirmez.
• Sizi kendi ilkel koşullarına uydurmaya çalıştığında, bir boksör gibi değil, boğa güreşçisi gibi davranmaya çalışın.
• Gün içindeki iyi ve kötü gelişmeleri not edin. Sinir krizleri gibi sorunları neyin tetiklediğini ve neyin çözdüğünü görmeniz kolaylaşacaktır.
• Olumsuz duygularınızı asla yok saymayın, ancak çocuğunuza da yöneltmeyin. Ona bağırmak yerine, sinirli olduğunuzu ayaklarınızı yere vurarak ya da kağıtları yırtarak gösterin.
• Çocuğunuzun yanında kontrolü kaybederseniz, bunu olumlu bir olaya çevirmeye çalışın. Sakinleşince özür dileyin, onu da affettiğinizi söyleyin. Sevginizin sinirinizden çok daha büyük olduğunu anlatın.
• Kendiniz için vakit ayırın. Molaya herkesin ihtiyacı vardır.
• Eşinizle yalnız kalabileceğiniz zamanlar yaratmaya çalışın.
• Çevrenizde size akıl vermeyen ve acımadan ya da eleştirmeden dinleyen insanlar olduğuna emin olun.

 

• Çocuğum sürekli sınırlarımı zorluyor, öfkemi kontrol etmekte zorlanıyorum.

• Eve bir yardımcı alın (ya da bir akrabanızdan yardım alın) ya da bir anaokulu bulun.
• Birçok şeyi aynı anda yapmaya çalışmayın.
• Uyumak ve eğlenmek için kendinize zaman ayırın.
• Çocuğunuzun tüm zafer ve başarısızlıklarından kendinizi sorumlu hissetmeyin.
• Çok sinirlendiğiniz zaman, bu sinirin altında ne yattığını anlamaya çalışın. Bunun geçmişten gelen, çözemediğiniz bir sorun, acı, utanma, suçluluk gibi bir duygu olduğunu hissederseniz, bu duygunuzu güvendiğiniz insanlarla konuşun ve yaşamaya çalışın. Size acı veren hatıralarınızı tam olarak hatırlayın, ağlayın, bağırın, çığlık atın.
• Çocuğunuzun ilkel davranışlarını üzerinize alınmayın, doğasına ve huyuna verin.

 

• Modern hayat düzeni neden çocuk bakmak için çok uygun değil?

• Anne, baba ve çocuktan oluşan çekirdek aile, 60 bin yıllık insanlık tarihinin son yüz yılında ortaya çıkan “yeni bir icat”tır.
• Her geçen yıl ortalama çekirdek ailenin büyüklüğü giderek azalmaktadır. Ortalama çocuk sayısı azalırken, tek ebeveynli aile sayısı da artmaktadır.
• Modern kültür evimize kapanıp (aileden uzakta yaşama, eve yemek sipariş etme, internetten alışveriş yapma vb.), yardım almadan çocuk yetiştirmenin normal olduğunu öğretse de; normal değildir, insanlık tarihine aykırıdır.
• Çoğu kadının kucağına aldığı ilk bebek, kendi bebeğidir.
• Çocuk bakmak zor bir iştir. Bu yüzden;
• Aynı yaşta çocuğu olan arkadaşlar edinin, hatta kendi aranızda oyun grubu kurun.
• Komşularınızı tanıyın, çocuğunuzu sizden yaşça büyük komşularınızla tanıştırın.
• Ailenize yakın bir yerde oturmaya çalışın.
• Çocuğunuzu anaokuluna gönderin (2 yaş bunun için erken değildir).
• Ebeveynlerin çocuklarıyla birlikte katılabileceği kurslar gibi aktivitelere katılın.