• Objektif ebeveynlik ile sübjektif ebeveynliğin farkı nedir?

• Bilinçsizce kendi duygularına göre hareket etmek yerine, bir adım geriden durumu değerlendirebilen ebeveynlerin bakışı objektiftir.
• Objektif ebeveynler, kendi duygularından sıyrılıp (“Bu çocuğu ben böyle yaptım”, “Çocuğumun bana bunu yine yaptığına inanamıyorum”), çocuğun içinde ne olup bittiğine göre tepki verirler (“Hayır onu yapamazsın”).
• Sübjektif ebeveynler, çocukları ile kendilerini fazla özdeşleştirip, çocuklarının hislerini kendi hisleriyle karıştırabilirler. Üzüntü ve kızgınlık gibi olumsuz duygularını kontrol edemeyen çocuklarının duygularıyla başa çıkamazlar, çünkü kendileri de olumsuz duyguları yönetmekte zorlanmaktadırlar. Objektif ebeveynler, çocuklarını kendilerinden ayrı bir birey olarak değerlendirirler.
• Sübjektif ebeveynlerin sınırları belirsizdir. Çocuklarına yaşıtlarıymış gibi davranıp, güven geliştirme niyetiyle onları ikna etmeye çalışırlar. “Ben senin annenim (babanım) ve bu yaptığını kabul etmiyorum” demeleri güçtür.
• Çocuklar ebeveynlerinin sınırlarını sürekli test eder. Sübjektif ebeveynlerin çocukları, anne babalarının ne zaman istikrarsız davranacağını ve o noktaya nasıl gelineceğini çok iyi bilirler.
• Sübjektif ebeveynler, çocuklarının davranışlarının kendileri yüzünden olduğunu düşündükleri için suçluluk hissederler, bu yüzden zaman zaman kendilerine güveni sarsılabilir. Objektif ebeveynler, çocuklarının davranışlarını açıklayacak kanıtları araştırırlar. Kendilerine güveni tam olduğu için, bu güveni hisseden çocuk kendini emniyette hisseder.
• Sübjektif ebeveynler, çocuklarının davranışlarına mazeret bulup, bu davranışları rasyonalize etmeye çalışırlar. Böylelikle istemeden de olsa, çocuklarına yanlış davranışlarının kabul edilebilir olduğunu öğretirler. Objektif ebeveynler yeni duygusal becerileri (uzlaşma, sorun çözme, duygularını ifade etme vb.) öğretmeye odaklanırlar.
• Sübjektif ebeveynler hak etmediği halde çocuklarını övgüye boğarlar. Objektif ebeveynler övgüyü, sosyal bir beceriyi geliştirmek için kullanırlar.

• Objektif ebeveynlik nasıl yapılır?

• Sabırlı ve bilinçli olun.
• Çocuğunuzun karakter yapısını kabul edin.
• Çocuğunuzun içinde bulunduğu gelişimsel dönemde ne yaşadığından haberdar olun.
• Çocuğunuzun tepkileri konusunda tetikte ve hazırlıklı olun. Çocuğunuzun duygusal tepkileri kontrolden çıkmadan önleminizi alın. Öfke krizinin eşiğinde ya da içindeki çocuğunuzun ikna olmasını beklemeyin. Gerçekçi sınırlar içinde keşif yapabileceği bir ortam yaratın.
• Duygularınızı çocuğunuzu utandırmak için kullanmayın (“Anneni utandırıyorsun”), yeri geldiğinde çocuğunuzla paylaşın (“Hayır, vurmak yok. Bu annenin canını yakar ve onu üzer”).
• İyi davranış için çocuğunuza model olun.
• Hem çocuğunuza saygı duymak için, hem de yanlış davranışı yeni bir öğretme fırsatına çevirmek için, anlayışlı ve sakin bir şekilde sorumluluk alın.
• Uygun olmayan bir davranış durumunda, önce ne olduğuyla ilgili ipuçlarını toplayın, bunlara göre duygularınızı katmadan bir değerlendirme yapın, müdahale edin ve her şey bitip çocuğunuz sakinleştiğinde, duygularını dizginleyebildiği için onu tebrik edin.