• Ana Fikir:
• Esas olan bebekle ebeveynin arasında kurulan ve geliştirilen bağdır.
• Ebeveynin bebeğin işaretlerini okuyabilmesi ve buna duyarlılıkla karşılık verebilmesiyle; bebeğin de kendini güvende hissederek daha “iyi” işaret vermesiyle bu bağ gelişir. “Şımartmamak” adına bu işaretlere duyarsız tepki verilirse, bebek de işaret vermekten vazgeçebilir ve karşılıklı güvensizlik gelişebilir.
• Doğal ebeveynliğin bağlanma araçları; bebekle doğumda bağlanmak, onu emzirmek ve askıda (baby sling) taşımak, ağlamasına hızlı ve duyarlı karşılık vermek, bebekle birlikte ya da ona yakın uyumak, “uzman eğiticiler”in bebeklerin belli kurallarla büyütülmesi ya da şımartılmaması gerektiği gibi tavsiyelere temkinli yaklaşmak ve tüm ailenin ihtiyaçlarını denge gözeterek karşılamaktır.
• Her anne kendi bebeğinin uzmanıdır.
• Ebeveynlik yaklaşımım dengeli mi?
• Bebeğin ilgili iki ebeveyne ihtiyacı vardır.
• Bebekler annelerinin ruh halini hisseder. Bebeğin mutluluğu için iyi dinlenmiş mutlu bir anne gereklidir. Anne mutsuz olduğunda, bebek bundan kendini sorumlu hissedebilir ve bu duygularını kişiliğinin bir parçası haline getirebilir.
• Bir annenin bebeğinin ihtiyaçlarını karşılayabilmesi için, önce kendi ihtiyaçlarını karşılamış olması gerekir. Denge de doğal ebeveynliğin unsurlarından biridir.
• Annenin ihtiyaçlarıyla bebeğin ihtiyaçları arasındaki denge sağlanamadığında; anne bitkin düşer, babanın dikkati dağılır ve bebek ihtiyaç duyduğu mutlu ebeveynlerden mahrum kalır.
• Duygusal sağlığınızı korumak için kendinize her gün mutlaka kısa da olsa zaman ayırın.
• Bebeğiniz dışındaki görevlerinizi özellikle gözden geçirin ve yardım alın.
• Sabrınızın zorlandığını ve sinirlendiğinizi hissediyorsanız, sizi zorlayan şeyin ne olduğunu anlayın ve onu değiştirin.
• Ebeveynlik tarzınız bir bağlanma aracı olmaktan çıkıp kontrol aracına dönüştüğünde sağlıksız bir bağlanma ortaya çıkar.
• Bebeğim olduğundan beri eşime yeterince vakit ayıramıyorum.
• İlk birkaç aydan sonra, enerjinizin tamamını hala bebeğinize harcıyorsanız, evliliğiniz bu durumdan etkilenebilir. Kocanızla ilişkinizin bozulması çocuğunuzu da etkileyecektir.
• Kocanıza eşini geri verin.
• Eşinizle başbaşa kalabilecek fırsatlar yaratmaya çalışın. Çocuğunuz ve ebeveynlik dışındaki konularda sohbet edin. Bebeğiniz derin uykuya geçtikten sonra onu kendi karyolasına geçirip gecenin ilk yarısında kendi yatağında uyutun. Bebeğinize bakacak birilerini bulabilirseniz, kocanızla yemeğe çıkın.
• Kocanızın da ebeveynlik yapmasına izin verin. Onun ebeveynliğine güvenin. Size yardım ettiği ölçüde, sizin de ona vakit ve enerji ayırabileceğinizi anlatın.
• Çocuğunuz için sorun çözme ve ilişki kurma konusunda model olduğunuzu unutmayın. Çocuğunuzun ileride sağlıklı bir evlilik yürütmesini istiyorsanız, ona sağlıklı evliliğin nasıl olduğunu gösterin.
• Kendimi tükenmiş hissediyorum.
• Tükenmişlik sendromu, duygusal anlamda bitkinliktir. Bir anne uzun süre boyunca fiziki ve duygusal dengesini kaybederse, kendini tükenmiş hisseder, mutsuz ve öfkeli olur, yorgun düşer.
• Kendini iyi bir anne olmaya adayan kadınlar, tükenmişlik sendromu riskine en açık olan kadınlardır. Sonuçta annelik becerisinin sorgulanması ve annelikten keyif alamama durumu ortaya çıkabilir.
• Bebeğin talepkar olması, yardım alamamak, ebeveynlerin kişisel sorunları, etraftan gelen baskı ve ebeveynlik konusunda gerçekçi olmayan beklentiler tükenmişlik sendromuna yol açabilir.
• Evini çok temiz ve düzenli tutan, zeki ve yaratıcı çocuklar yetiştiren, kocalarına eşlik eden, seks yapan, kariyerine aynen devam eden “süper anne” imajı, anneler üzerinde baskı uygular.
• Tükenmişlik sendromundan kurtulmak için ne yapabilirim?
• Bebeğinizle ilişkinizi doğru bir şekilde başlatmaya özen gösterin. Doğumdan sonra bebeğinizden ayrı kalmamaya ve emzirmeye gayret edin.
• Olumsuz tavsiyelerde bulunanları ve kendinizi kötü hissetmenize neden olanları dinlemeyin, onlarla tartışmayın.
• Babayı dışlamayın, onu da işlere dahil edin. Eşinizden beklentilerinizi açıkça ifade edin, onun sezmesini ve yapmasını beklemeyin.
• Eşinizin ebeveynlik konusunda kendisine güvenmesini istiyorsanız, işleri sadece kendinizin doğru bir şekilde yapabileceği fikrine dayanan aşırı mükemmelliyetçilikten vazgeçin. Bebeğinizle ilgilenirken eşinizin etrafında dolanmayın.
• Dış baskıları en aza indirin. Bebek bakmak ve ihtiyaçlarını karşılamak başlı başına önemli bir iştir ve enerji ister. Enerji ayırmanız gereken diğer işleri (evin tadilatı, taşınmak, iş değiştirmek, vb) erteleyebildiğiniz kadar erteleyin.
• Önceliklerinizi belirleyin. Önceliği işlere değil, insanlara (bebeğinize, eşinize ve kendinize) verin. İşlerin en önemlilerini yaptıktan sonra devredebileceğiniz kısmını devredin.
• Her gün kendinize zaman ayırın. Dışarı çıkın. Yürüyüş yapın. Duş alın. Bebeğiniz uyuduğunda “şu işi bitirip aradan çıkarma” dürtünüzü bastırıp dinlenin. Yardımcı tutun. Hobilerinize zaman ayırın. Bir kursa yazılın. Sosyalleşin. Güzellik salonuna gidin. Dinlenin.
• “Hayır” demeyi öğrenin.
• Mükemmelliyetçilikten vazgeçin. Mükemmel olmadığınızın farkına varın.
• Bebeğinizin keyfini çıkarın.
• Bu durumun kalıcı olmadığını hatırlayın.