Nihayet yazı dizimizin son yazısına vardık. Çocuğum öfke krizine girdiğinde onunla nasıl iletişim kurabilirim? Önceki yazı Naomi Aldort’un “Çocuğunuzla Birlikte Büyümek” kitabını referans almıştı. Bu yazı da Harvey Karp’ın “Mahallenin En Mutlu Yumurcağı”ndan derlendi. Harvey Karp’ın sırrı, gerçekçi beklentide yatıyor. “Tarih Öncesi Ebeveynlik” adını verdiği yaklaşıma göre, 1-4 yaş arası çocuklar “küçük yetişkin”den çok, ilkel…
Kategori: 2 Yaş Bunalımı
2 yaş sendromu 4: Çocuğum öfke krizine girdiğinde ne yapmalıyım? Naomi Aldort’tan gelsin!
Birinci yazıda 2 yaş çocuğunun “ilkel” ruhundan, ikinci yazıda öfkenin doğasından, üçüncü yazıda da öfke krizlerine karşılık olarak ne yapılmaması gerektiğinden bahsettik. Bu yazı da öfke krizi esnasında ne yapılabileceğiyle ilgili. Karşınızda kıpkırmızı olmuş, kendini yerlere atan, çığlık çığlığa bağıran bir yavru var. Ne yapabiliriz? Çoğumuz refleks olarak çocuğumuzun dikkatini dağıtarak sakinleştirmeye çalışırız. Sonuçta dikkati…
2 yaş sendromu 3: Ne yapmamalı?
İlk yazıda öfke krizlerinin çocuğun gelişiminin doğal bir parçası olduğunu, şımarıklığın öfke nöbetlerinin sebebi değil, ancak sonucu olabileceğini tartıştık. İkinci yazıda ise öfkenin doğasını Naomi Aldort’un Çocuğunuzla Birlikte Büyümek kitabından özetledik. Vardığımız sonuç şu oldu: Çocuk duygularını sahiplenme ve gerçekleri kabul edebilme becerisini geliştirirse; sorun çözebilme, hayatına yön verebilme ve karar alabilme sorumluluğu alabilen bir…
2 yaş sendromu 2: Neden bu asabiyet?
2 yaşındaki bir çocuk neden bu kadar sinirlenir? Dert yok, tasa yok; yediği önünde, yemediği arkasında; hayat ona güzel. O zaman neden bu asabiyet? “Öfke nöbetleri sağlıklı bir stres atma mekanizmasıdır, “kötü davranış” değildir” diyor Aletha J. Solter Bilinçli Bebek kitabında. Naomi Aldort da “Öfke nöbetleri bastırılmış duyguları açığa çıkarmanın etkili bir yoludur. Öfke nöbetleriyle…
2 yaş sendromu 1: Şımarmış bu çocuk!
Yok, şımarmamış. İstediği oyuncağı hemen arkadaşının elinden almak istiyor, her gördüğüne “Benim! Benim!” diyor, engel olursanız bağıra çağıra kendini yere atıyor, hatta durup dururken bile bağırıyor ve insanın sabrını epey zorluyor. Bunları küçükken biz yapsak çoktan terliği kafamıza yemiştik. Ama yine de “şımarmış” değil, bunlar gelişiminin doğal bir parçası. Bu davranışlarına vereceğiniz tepkiye göre şımarabilir,…